Contact

Ik vind het altijd leuk als mensen contact met me opnemen. Of dat nu is omdat ze vragen hebben, zaken met me willen doen of om -kom maar op!- kritiek te leveren. Dat kan via onderstaande gegevens of via het contactformulier.

info@frankahummels.nl
0031 6 49 360 760
twitter: @frankahummels

Ik wil iets doen voor een vluchteling

Een enorme toestroom van vluchtelingen in ons land, en honderden mensen die zich graag voor hen in wilden zetten, maar geen idee hadden hoe. Om hen op weg te helpen, nam ik het initiatief voor de website www.ikwilietsdoenvooreenvluchteling.nl. Met een klein team van tien mensen en ondersteuning van nog eens tachtig anderen hebben we een platform opgebouwd waarop verschillende projecten gebundeld zijn. Duizenden mensen wisten de weg naar onze site te vinden en van enkele honderden weten we ook dat ze inmiddels ergens als vrijwilliger aan de slag zijn. 

 

Lees meer >>

#tegendebakker

Tussen freelancers en hun opdrachtgevers bestaan vaak allerlei misverstanden. Opdrachtgevers zeggen soms dingen die in de oren van hun freelancers heel anders klinken dan bedoeld. Dingen die ze nooit #tegendebakker zouden zeggen. Om meer begrip voor het perspectief van ZZP'ers te kweken, lanceerde ik de hashtag #tegendebakker. In korte tijd waren er duizenden #tegendebakker-tweets verstuurd, en pikten alle media het onderwerp op. 

Lees meer >>

2016

In 2016 zal ik meer in Nederland zijn dan gebruikelijk is. Daarom ben ik nu ook beschikbaar voor een ander type werk dan ik normaal doe. Wil je dat ik langere tijd op je redactie kom rondlopen? Of ben je geïnteresseerd in een cursusreeks, over (semi-) journalistieke onderwerpen, of over Oost-Europa? Heb je als organisatie, dienst of bedrijf een project waar je de ogen en de pen van een journalist goed bij kunt gebruiken? Wil je met mij brainstormen over een mediaconcept, of een campagne?  Schroom dan niet contact op te nemen, dikke kans dat we zaken kunnen doen.

Lees meer >>

Franka wil weer naar Wit-Rusland. Koop jij een verhaal van haar?

Op 11 oktober zijn er weer presidentsverkiezingen in Wit-Rusland. Ik ben daarom van plan om in september, in de aanloop van de verkiezingen, opnieuw naar Minsk te gaan. Vanwege mijn netwerk en kennis, heb ik al een berg mogelijke verhalen in mijn hoofd. Klik op 'Lees meer' om ze te bekijken. Zit er iets tussen dat je aanspreekt? 

 

Omdat dit soort projecten prijzig zijn, is ook een particuliere bijdrage zeer welkom. Over een mogelijke tegenprestatie kan worden overlegd. 

 

Lees meer >>

Statkevich is vrij!

Begin augustus sloeg ik met twee kennissen de handen ineen om Mikolaj Statkevich, de voormalige Wit-Russische presidentskandidaat die al vijf jaar gevangen zat, een prettige verjaardag te bezorgen. Hier deed ik uit te doeken hoe, en waarom ik hoopte dat het misschien tot zijn vrijlating zou leiden. En waarempel, op zaterdag 22 augustus kwamen hij en vijf andere politiek gevangenen vrij! Ook daar schreef ik over. En als bonus een analyse over hoe we deze vrijlatingen het beste kunnen interpreteren. Omdat het voor een campagnewebsite ging, heb ik me natuurlijk vooral toegespitst op de communicatieaspecten. Als jullie nieuwsgierig zijn naar een ander type duiding: jullie weten waar mijn huis woont! 

Lees meer >>

Wees nieuwsgierig naar Rusland!

Wees nieuwsgierig naar Rusland! Als we dat niet doen, is dat een gevaar voor onze veiligheid. Dat betoogde ik met Ellen Rutten, hoogleraar Slavische literatuur en cultuur aan de UvA, in Het Parool en andere regionale kranten. Hier staat de blendlelink, maar als je op 'lees verder' klikt kun je het hele stuk ook gratis lezen. 

"Het is tijd dat we Poetin en Rusland weer met nieuwsgierigheid benaderen. Juist die nieuwsgierigheid borgt onze veiligheid."


"Begrijpen is niet hetzelfde als goedkeuren."

"Laten we om te beginnen ophouden om de houders van een Russisch paspoort als een homogene groep te zien." 

Lees meer >>

De feestjesdoctrine van Franka

Zo nu en dan organiseer ik opeens een campagne. Dan regel ik me suf om het 'Oost-Europees Overlastfeest' te organiseren, of ben ik druk met het 'Nationaal Kinderkado'. Ik roep dan niet 'Wilders, boe!' maar 'Oost-Europa is leuk!' en ik roep niet 'Een cadeau voor Amalia is stom' maar 'laten we een cadeau regelen voor kinderen zonder paleis'. Dát is dan namelijk mijn boodschap. Ik geloof enorm in deze manier van werken, in uitdragen wat je wél graag wilt. In dit stuk zet ik mijn 'feestjesdoctrine' uiteen, én geef ik enkele voorbeelden van hoe ik in het verleden op die manier heb gewerkt. 

"In het dorpje Wunsiedel komen elk jaar Nazi’s marcheren. Dat vinden ze zelf ook, dat ze Nazi’s zijn. Ze komen er Rudolf Heß vereren, die hier tot 2011 begraven lag. Veel kunnen de bewoners van Wunsiedel er niet tegen beginnen. Tot vorig jaar. Toen besloten ze gezamenlijk het kwade ten positieve te keren.

Ze maakten een sponsorloop van de Nazi-mars, voor een kleurrijk Duitsland. Voor elke gelopen kilometer sponsorden ze verschillende antiracistische initatieven. De sponsorloop werd prachtig opgetuigd, met liefdevolle aanmoedigingsspandoeken en bananen  en ballonnen voor de deelnemers. Elk beeld dat van de demonstratie geschoten werd, bevatte ook deze vrolijke noot. De Nazi’s liepen voor lul en konden er niets tegen beginnen, en de bewoners van Wunsiedel lieten hun eigen boodschap overheersen in het nieuws.

Zo’n verhaal, ik vind het geniaal. Ik was zo graag bij de vergadering geweest waar dit plan het levenslicht zag, ik had zo graag meegeorganiseerd. Dit sluit namelijk erg aan bij hoe ik de wereld wil verbeteren. Met feestjes, ja."

Voor dit soort campagnes kun je mij ook inhuren, mits het een onderwerp betreft waar ik zelf zonder meer in geloof, en mits de activiteiten niet in de weg staan van mijn journalistieke werk. Of nodig me eens uit voor een brainstorm!

Lees meer >>

En, hoe was het in Duitsland?

En, hoe was het in Duitsland? 

Nou, dat beschreef ik bijvoorbeeld hier, in Villamedia, het vakblad voor Nederlandse journalisten. (Deze link is gratis). 

"Koud een dag was ik als uitwisselingsjournalist gestationeerd bij de Thüringer Allgemeine, of daar tutoyeerde ik de Oekraïense ambassadeur in Duitsland al. ‘Und was denkst du als Botschafter davon?’ Bam. Hakkelend legde ik uit dat ik zó mijn best deed om de taal goed te spreken, dat de Duitse ‘Höflichkeit’ er bij inschoot. De rare buitenlandse werd snel vergeven, maar niet door haarzelf."

Meer linkjes, over hoe Geert Wilders Pegida toesprak en ik een Duitse studentengroep, vind je als je op 'lees verder' klikt. 

Natuurlijk doe ik mijn ervaringen in Erfurt graag verder uit de doeken, als daar interesse voor bestaat. 

Lees meer >>

Crash Course Free Publicity

Samen met Sanne Rooseboom geef ik binnenkort twee keer een crash course free publicity. Spotgoedkoop, ter kennismaking. Want we komen graag een speciale cursus geven toegespitst op jouw organisatie, of op een andere manier helpen bij jullie externe communicatie. Klik op de link voor meer informatie over de cursus of over ons aanbod.

Lees meer >>

Groeten uit Erfurt

Tot en met 6 mei verblijf ik dankzij het Nederlands-Duitse journalistenstipendium in Erfurt. Ik loop daar mee met de redactie van de Thüringer Allgemeine. Voor mij is dat haast de interessantste plek denkbaar. Tot 1990 heette de TA ´Das Volk´, en was het een partijkrant. Diezelfde partij heeft in het Bondsland Thüringen bovendien een verrassende comeback gemaakt. Sinds vorig jaar is er hier een rood-rood-groene coalitie, met zelfs iemand van Die Linke aan het roer. 

Een lokale krant, dat is toch kleurwedstrijden, verjarende eeuwlingen en bouwvergunningen voor parkeergarages? Kleinbier? Ja. En meteen daarom ook nee. Een lokale krant reikt tot de haarvaten van de samenleving. Juist hier kan ik zien hoe de DDR 25 jaar na de Wende nog in het dagelijkse doorleeft. 

Voor mijn werk ben ik natuurlijk om de haverklap in het buitenland. Maar altijd werk ik dan voor Nederlandse media- ik vertaal dus de cultuur die ik aantref voor mijn landgenoten. Nu zal ik dat af en toe ook zeker doen, maar het draait er toch vooral om dat ik meedraai hier in Erfurt. En dat vind ik heel gaaf. Dat dat in het Duits moet, neem ik voor lief. Ik heb voorafgaand aan de uitwisseling een uitgebreide taalcursus gekregen. Het blijft zwoegen, natuurlijk. Maar zwoegen is leuk. 

Lees meer >>

Nationaal Kinderkado

Lief Nederland,

Kroonprinses Amalia wordt alweer bijna elf jaar. (Gefeliciteerd, hoogheid!). Mensen vinden het leuk om haar een gezamenlijk verjaarskado te geven, en gaan daarom met de pet rond om vijfenveertigduizend euro bijeen te krijgen. Daar wordt een speciale ring van ontworpen voor het jonge prinsesje.

Toen ik elf werd, wilde ik graag een Lolobal en een Legohuis. Vindt Amalia een ring leuk? Ik weet het niet. Ik genoot er vroeger van dat ik, als ik op mijn verjaardag wakker werd, altijd een kadootje naast mijn kussen vond. Zo spannend, die verrassing! Zou Amalia dat leuk vinden, om al te weten wat ze krijgt? Ik heb geen idee, want ik ken haar niet.

Op zich vind ik het geen gek idee om een kado te geven aan een kind dat ik niet ken. Maar een kind in een paleis is dan niet de eerste aan wie ik denk. Er zijn in Nederland immers ook heel veel kinderen die in een opvang wonen. Omdat ze uitgeprocedeerd zijn, bijvoorbeeld, of omdat ze te maken hebben gehad met huiselijk geweld. Voor hen koop ik graag iets moois.

Nederland, laten we dat doen, met zijn allen. Laten we minstens 45.000 euro ophalen voor zulke paleisloze kinderen. Voor een kadootje, waar je mee kunt spelen en dat een verrassing is. 

Doen jullie mee aan het Nationale Kinderkado?

Veel liefs, Franka

Hoe werkt het:

Het werk van Stichting het Vergeten Kind  sluit aan bij deze wens. De stichting heeft al een infrastructuur om het geld op een goede plek te krijgen, dus als we aan deze stichting doneren, gaat er niks van ons kado verloren aan opstartkosten.

* doneer een bedrag naar keuze aan Stichting Het Vergeten Kind, zet erbij dat het in het kader van #nationaalkinderkado is.

* Hou dat geheim, of vertel het aan anderen

* Verzin een manier om bekendheid te geven aan ons kado. Vertel erover aan je vrienden. Ga los op twitter (#nationaalkinderkado) of Facebook. Zet een link naar deze pagina in je emailhandtekening. Of doe niets, net waar jij zin in hebt of wat goed werkt om jouw omgeving over te halen om mee te doen. 

Je kunt het Nationaal Kinderkado liken op Facebook

Dat is alles. Omdat het Nationaal Kinderkado een provisorische actie is, en we het geld aan een bestaand fonds geven, komt er geen wervelende slotshow met juichende bekende Nederlanders die een slotbedrag bekend maken. Of we die 45.000 euro halen? Vast wel. En als dat niet zo is: wat maakt het uit? Elke euro die we geven maakt een kind blij. 

Lees meer >>

Oostblokboek!

'Het Oostblok bestaat niet,' roep ik met belachelijk grote regelmaat. En tóch werkte ik mee aan iets dat 'het Oostblokboek' heet. En met overtuiging. De term 'Oostblok' is een westers reliek van de Koude Oorlog. Oostblokboek is dus een goede naam voor een boek over de sporen van het het reëel bestaande communisme achter het IJzeren gordijn. 
De bibliotheek van Minsk, die er uit ziet als een discobol, na de val van de Sovjet-Unie gebouwd, maar desondanks een communistisch gedrocht. Een standbeeld voor Feliks Dzjerzjinski. En waarom wordt Stalin in het Oorlogsmuseum nog in ere gehouden? Wit-Rusland grossiert in de communistische overblijfselen, maar elk land in Midden- en Oost-Europa heeft zijn eigen eigenaardige monumenten. Buitenstaanders weten ze vaak minder makkelijk te vinden. 
Oostblokboek to the rescue! Ik nam het Wit-Ruslandhoofdstuk voor mijn rekening. Zestien anderen stortten zich op de overige landen. Het is een leesboek en een reisgids in één. Elk hoofdstuk begint met een uitgebreide inleiding, daarna volgen tien plekken die het bezoeken waard zijn, en ook hoe je daar moet komen. 
Meer informatie op www.oostblokboek.nl

Lees meer >>

Beste Geert, Kom je op ons Meer Marokkanen- feest?

Beste  Geert,

Je stelde de vraag: ‘Willen jullie meer of minder Marokkanen?’. Wij vonden die vraag een beetje gek. Maar goed: doe maar meer.

En we laten je graag zien waarom. Op 10 mei vindt het ‘Meer Marokkanen’- Feest plaats in de Tolhuistuin in Amsterdam Noord. Iedereen is welkom, en jij al helemaal. Want ons feest staat in het teken van Marokkaanse cultuur. Hedendaagse muziek, kunst, dansen en natuurlijk eten. ‘Meer Marokkanen’ vindt dat namelijk de beste manier om elkaar - en een andere cultuur - beter te leren kennen: samen feest vieren.

Op 10 mei is het dus zo ver. Van 21uur tot 2 uur kan iedereen terecht in de Parodisozaal van de Tolhuistuin. Dat kost tien euro, dat is exclusief servicekosten, maar inclusief hapjes. (Er is uiteraard geen winstoogmerk)

‘Meer Marokkanen’ wordt georganiseerd door een groep Nederlanders van Nederlandse en Marokkaanse afkomst. Via sociale media vonden ze elkaar, kort nadat jij je uitspraken deed. Rajae El Mouhandiz en Ike Breed hebben het meeste werk verzet.

De Facebookgroup www.facebook.com/meermarokkanen wist in korte tijd meer dan 15000 likes te verzamelen.  De line up bestaat uit: Ome Omar, Naima El Bezaz, Rajae El Mouhandiz, Einstein Barbie, Sami (Kasba), Mannekijn, Muna Shirwa, Hind Hakki en DJ’s: Rebel UP!, Redeau Ré, SinuZ

Graag horen we of je ook komt!

Vriendelijke groet,

Franka Hummels

 

Lees meer >>

Leve 2014! (Franka is te huur)

Ook in 2014 sta ik graag voor je klaar. Ik hoop dat het weer een divers jaar mag worden!

Waarvoor kun je zoal bij me aankloppen?

  • Diepgravende reportages uit binnen- en buitenland, aansprekende interviews
  • Het versterken van een radioredactie
  • Lezingen over Wit-Rusland, dictatuur of Tsjernobyl
  • Cursussen over bijvoorbeeld toegankelijk schrijven of buitenlandjournalistiek
  • Willekeurige wilde plannen

 

Over wat ik in 2013 deed, kun je meer lezen na ‘lees meer’.

 

Lees meer >>

Ga je nu alweer op vakantie?

De volgende column schreef ik voor de Freelancers Associatie

‘Ga je nu alweer op vakantie?’ De vage kennis die ik op het vliegveld tegen het lijf loop bedoelt het niet kwaad, dus ik trek mijn gezicht in een beleefde grimas. Okee, op de plek waar ik straks uit het vliegtuig kom, is het wel zomer. En nee, voorlopig hoef ik me niet om  acht uur ’s ochtends in Hilversum te melden.  Ja, ik ga mijn dagen vullen met superinteressante activiteiten die ik helemaal zelf heb bedacht.  Het is waar hoor: ik popel om straks het entreestempel op mijn visum te krijgen, ik verheug me enorm op deze reis.

Maar vakantie? Ik zal in taxi’s zitten met chauffeurs die doen alsof ze geen Engels kunnen, terwijl ik echt op tijd bij mijn afspraak met meneer de belangrijke bobo moet zijn. De prijs die door deze crisissituatie ontstaat zal op mijn toch al niet brede budget drukken. Ik zal in helse spraakverwarring raken met nota bene mijn tolk.  In mijn hotelkamer zal ik eenzaam tot diep in de nacht proberen de vele indrukken van de dag van me af te schrijven. Ik zal met mijn dure spullen door ongure steegjes lopen op zoek naar een internetcafé met een beetje snelheid, zodat ik mijn stuk op tijd de deur uitkrijg. Ik  ga werkdagen tegemoet van minstens tien uur, maar ik gok op gemiddeld veertien uur. Ik ga op reis om ter plekke mooie journalistieke verhalen te maken. Droombaan? Ja. Vakantie? Nee.

 

 

Lees meer >>

Het Oostblok bestaat niet

Deze zomer maakte ik me er in de Volkskrant boos over dat het woord Oostblok nog steeds in die en andere kranten opduikt. 

Hier lijkt nog steeds het misverstand te heersen dat Bulgarije en, zeg, Litouwen twee namen zijn voor hetzelfde. Niets is echter minder waar, schrijft Franka Hummels.

Het was flink mis in Sofia deze week. Duizenden demonstranten eisten het aftreden van de Bulgaarse regering. Bij wijze van protest werden politici en journalisten ingesloten in het parlementsgebouw. Midden in de nacht werden ze met veel geweld bevrijd.

De berichtgeving over deze gebeurtenissen in Nederland was opvallend. Zo ook in de Volkskrant: naast een kort bericht over de protesten stond een artikel onder de kop: 'In voormalig Oostblok staat niemand nog boven de wet.' In deze analyse werden -interessante - corruptieschandalen in Litouwen, Tsjechië en Slovenië met elkaar vergeleken.

 

 

Lees meer >>

Belarus Free Theatre in Nederland!

Op uitndodiging van de European Cultural Foundation is het Belarus Free Theatre voor het eerst in Nederland, en ik heb de eer daar als een soort doctor Clavan bij betrokken te zijn.

In Wit-Rusland kan dit verboden gezelschap niet werken, dus moet dat over de grens. Hier in Nederland repeteren de acteurs nu voor hun voorstelling Trash Cuisine, die op 5 oktober in de Stadschouwburg Amsterdam in het kader van het Imagining Europe Festival in première gaat. Trash Cuisine gaat over de doodstraf- die in Wit-Rusland nog bestaat en wordt voltrokken. Een bijzondere voorstelling, daar wil je bij zijn!

Rondom Trash Cuisine worden verschillende activiteiten georganiseerd. Zo is er op 3 oktober een debat in De Balie over Europa en Wit-Rusland. Op de Nacht van de Dictatuur op 15 september zullen drie Wit-Russen, waaronder een van de BFT-acteurs, hun persoonlijke verhaal vertellen.

Daarnaast geef ik op 18 september een lezing over Wit-Rusland bij de SIB in Utrecht. Maar dat staat hier los van.

Lees meer >>

Oost-Europees Overlastfeest

Op 25 februari organiseerde ik samen met Arja van den Bergh het Oost-Europees Overlastfeest in Utrecht. Meer dan 500 mensen, onder wie veel journalisten, genoten van de hapjes, drankjes, Molvanezen en muziek. Ze merkten: Oost-Europa is leuk! Hier meer informatie .

 

Lees meer >>

Boodschappen

Ik ben in Tel Aviv en moet naar Eilat. Dat is een puzzel, maar ik heb het buskaartje al bemachtigd. Voordat ik naar het perron op zoek ga, mag ik eerst lunchen. Mijn vlucht vertrok om 23:55 en het loopt inmiddels opnieuw tegen twaalven.

Bij de broodjeszaak bestel ik een zwarte koffie. Ik kan het schrift niet lezen, dus wijs ik op een willekeurig broodje. "Is this sandwich vegetarian?" wil ik weten. De jongen die me bedient snapt me niet. "Meat?" probeer ik opnieuw. "No, no, only groceries."

Achter me staat een jongen in een groen uniform, met een geweer in zijn handen. Hij is jong, ik zou zijn moeder kunnen zijn. Of mijn moeder toch in elk geval redelijkerwijs zijn oma.

In Israel moet je overal je tas laten controleren en zie je overal jonge dienstplichtigen. Dat zegt iedereen, altijd. Ik zag het vorig jaar in Jeruzalem vooral in combinatie. Hier, in het busstation is het anders. De jonge wapendragers zoeken nieuwe DVD's uit, kopen handtassen met gouden hengsels, drinken macchiatio's en zijn met heel veel. Losgezogen, en daarom indringender.

In Nederland is het tweede kerstdag. Op het perron graaf ik in mijn tas naar mijn zonnebril. De bus komt. Het is me weer gelukt me in alle vreemdheid in de juiste richting te begeven. Ik heb plaats 35. De boterham met boodschappen ligt onhandig op mijn schoot. Die jongen van daarnet heeft de stoel naast me. Er komt per ongeluk geitenkaas aan de loop van zijn geweer, maar hij merkt het niet. 

Lees meer >>

Franka op reis....

In oktober was ik in India. Maar ik heb mijn tas nog niet uitgepakt, of ik sta alweer in de startblokken om op reis te gaan. In januari ga ik naar het Midden Oosten, in april naar Oeganda en later dit jaar naar China. Zoals altijd ben ik van plan om onderweg veel te werken. Ik ben daarom opdrachtgevers aan het benaderen met mooie verhaalideeën. Maar ik heb zeker ruimte voor meer. Dus wie een verhaal uit het nabije of verre Oosten wil, moet vooral bij me aankloppen!

Lees meer >>

Lezing in Middelburg

Op 1 december geef ik een lezing in Middelburg over -jawel- leven in besmet gebied. Meer info hier.

Lees meer >>

Terug in Minsk...

Afgelopen augustus was ik weer even in Minsk. Het was heel fijn om iedereen weer te zien en lekker over de Prospekt te wandelen. Toch was het niet alleen maar leuk. Mijn vrienden waren erg gespannen. Op basis van een verdrag heeft Litouwen de bankgegevens van 400 Wit-Russen doorgegeven. Die mensen kunnen nu in Wit-Rusland vervolgd worden wegens belastingontduiking. Het 'toeval' wil dat het vooral mensen uit de oppositie betreft, die inderdaad hun inkomen in Litouwen ontvangen. Hun werk in Wit-Rusland is immers verboden en ze betalen inderdaad geen belasting. Als ze voor de rechter moeten komen, zijn ze dus zonder meer schuldig. De eerste mensen zijn al opgepakt, waaronder de leider van Valik's mensenrechtencentrum Viasna. Een aantal van mijn vrienden heeft zo'n Litouwse rekening...

Siarzhuk vertelde bovendien dat zijn vader naar aanleiding van de demonstraties na de presidentsverkiezingen is ontslagen. En dat terwijl hij niet eens gedemonstreerd heeft. Hij werd bij voorbaat al gezien als oproerkraaier.

 

Lees meer >>

Vola in Nederland

Afgelopen week dronk ik op Schiphol een kopje koffie met Vola Kuzmich, die ook een rol speelt in De Generatorgeneratie. Ze was net een week op Terschelling geweest, waar ze deelnam aan een 'Comic Jam' van Comixiade. Een groepje tekenaars sluit zich korte tijd op om vervolgens gezamenlijk de aanzet voor een stripverhaal te maken. Vola krijgt naast haar normale vormgevingsklussen, steeds vaker illustratie-opdrachten.  (klik op 'lees meer' voor toelichting, meer beeld en haar visie op de recente ontwikkelingen in Wit-Rusland.)

Lees meer >>

Lege schappen?

Enorme inflatie voor de Wit-Russische roebel en verhalen over lege schappen. Hoe zit dat, en wat betekent het voor Paulina?

Lees meer >>

workshop

Op 25 mei ging ik met een groep Maastrichtse promovendi aan de slag om ze een kijkje te geven in het hoofd van een journalist.

Lees meer >>

Siarzhuk met boek

Dankzij Dasja, klik op lees meer voor meer foto's

Lees meer >>

Beeld van de debatavond op 26 april

Hier meer

Met zeer veel dank aan Wendy van 't Klooster!

Lees meer >>

Een foto én een nieuwtje van Alina en Valik!

Alina, Valik en Adam. Het nieuwtje heeft een roze mutjse op en heet Yana.

Lees meer >>

NRC recensie, Volkskrant recensie, radio-optredens

Zaterdag 23 april wijdde de Volkskrant een pagina in het boekenkatern aan De Generatorgeneratie. Dat artikel staat nog niet online. Op 21 april stond er een recensie in het NRC (te lezen via linkje linksonder, is een pop up). 

Op 26 april stond ik in het Parool en verschillende andere regionale kranten. Bovendien schreef de Wereldomroep over mij. Het Theater van het Sentiment gaf exemplaren van mijn boek weg. Ik was te gast bij FunX, De Heer Ontwaakt en BNR Nieuwsradio (17-18 uur).

Op 21 april stond er een artikel op de site van De Volkskrant en twee op de site van de De Telegraaf (1), (2) op basis van een ANP-bericht.

Een overzicht van eerdere media-aandacht voor De Generatorgeneratie staat hier.

Lees meer >>

De Generatorgeneratie on Facebook

De Generatorgeneratie is now on Facebook! On this 'fanpage' I aim to provide some information in English. I also want to facilitate (Dutch) discussions about the book. Follow this link and become a fan!

De Generatorgeneratie is nu ook op Facebook. Op deze 'fanpagina' zal ik zo nu en dan berichten in het Engels posten. Daarnaast wil ik er gelegenheid bieden om over het boek te discussiëren. Dat kan dan wel gewoon in het Nederlands. Volg deze link en word ook een fan!

Lees meer >>

26 april, 25 jaar na de ramp DEBAT

Op 26 april is de ramp 25 jaar geleden. 's Avonds is er bij Spui 25 in Amsterdam daarom een discussie waarin de generatorgeneratie centraal staat. Ik spreek zelf, maar daarnaast kun je nog luisteren naar drie anderen. Dat zijn Raymond van den Boogaard, die in 1986 correspondent was in Moskou, Johan Havenaar,  een psychiater en promoveerde op de stress-effecten van de ramp en René Does werkt bij de UvA en is hoofdredacteur van Rusland-tijdschrift Prospekt. Petra Boom leidt de avond in goede banen.

Er is een beperkte hoeveelheid plaatsen beschikbaar. Wil je er bij zijn, meldt je dan aan via deze link.

Lees meer >>

Een paar beelden van Wit-Rusland

Dit is het dorpje waar Halina een huis heeft gekocht. Klik hieronder op 'lees meer' voor nóg 12 foto's.

Lees meer >>

Signeren voor Paulina, Halina en Siarzhuk

Hier schrijf ik wat in het boek voor mijn drie voornaamste hoofdpersonen. De foto is gemaakt door Dasja, die even in Amsterdam was (en niet in het boek staat). Zij nam de boeken mee naar Minsk.

Lees meer >>

Een foto van Siarzhuk

Lees meer >>

Een foto van Vola

Lees meer >>

Explosie in de metro van Minsk

Paniek in de metro in Minsk, tijdens het middagspitsuur op 11 april. Een explosie bij station Kastrietsnietskaja, het belangrijkste metrostation van de stad. 12 doden, meer dan honderd gewonden. Gruwelijk. President Loekasjenka heeft vrijwel meteen gezegd dat het een aanslag betreft en dat de daders in de kraag gegrepen moesten worden.

Mijn Wit-Russische vrienden, die, zoals iedere Minskenaar, veelvuldig van het station gebruik maken, kwamen allemaal met de schrik vrij. Kasia... 

Lees meer >>

Korte update bij: Er is inderdaad gemarteld

Er is inmiddels meer informatie over Ales Mikhalevich, over wie ik hier schreef.

Lees meer >>

Zo ziet Halina eruit!

Een foto van Paulina plaatste ik al eerder, hier.

Lees meer >>

Paulina en Dominika

Mijn tolk Paulina speelt een grote rol in De Generatorgeneratie. Zo ziet ze eruit.

Lees meer >>